తపన

అలుపెరగని యోధుడు సచిన్

2010-02-25T10:48:00.000+05:30

వన్డే క్రికెట్ లో అత్యధిక పరుగుల రికార్డును, 200 పరుగులు చేసిన తొలి క్రికెటర్ రికార్డును సొంతం చేసుకున్న సచిన్ కు జేజేలు.
ఈ రికార్డుల కంటే కోట్ల మంది అభిమానుల అంచనాల ఒత్తిడి ని తట్టుకొని రాణిస్తున్నాడు చూడండి; అదీ అతని గొప్ప.

సచిన్ ! నువ్వు మరెన్నో రికార్డులను సొంతం చేసుకొని భారత్ కు ఎన్నో విజయాలు అందించాలని కోరుకుంటూ, వరల్డ్ కప్ నువ్వు ఉన్నప్పుడు రావాలని; అందులో ప్రముఖ పాత్ర వహించాలనీ కోరుకుంటున్నా.

-- చిన్నప్పటి నుంచీ నిన్ను ఆరాధించే అభిమాని.

గత సంవత్సరం నేను చదివిన పుస్తకాలు

2010-02-19T10:12:00.000+05:30

   ఇప్పటి వరకు నేను ఎక్కువ ఎక్కువ పుస్తకాలు చదివిన సంవత్సరంగా గత సంవత్సరం నిలుస్తుంది. ఎక్కువ పుస్తకాలు అన్న విషయం పక్కన పెడితే 2009 లో నేను చదివిన కొన్ని పుస్తకాలు ఎప్పటికీ మర్చిపోలేనివి, విముక్తి నిచ్చినవి , నా ఆలోచనా దృక్పధాన్ని మార్చినవి. ఇవి అన్నీ కాకపోయినా కొన్నైనా పాఠకులకు ఉపయోగపడగలవని నా నమ్మకం. అలాగే నాకు మరిన్ని మంచి పుస్తకాలు తెలుస్తాయని ఆశ.

బుచ్చిబాబు - చివరకు మిగిలేది? - నేను ఇప్పటి వరకు చదివిన వాటిలో అత్యుత్తమ నవల ఇది. ఎన్నిసార్లైనా చదివింపచేసే పుస్తకం. నిరాశా, నిస్పృహల్తో ఉండే, సంఘంతో అనుక్షణం ఘర్షణ పడే, చివరికి తనతో తాను రాజీపడి ప్రపంచాన్ని అంగీకరించే ఒక యువకుడి అంతరంగాన్ని రచయిత అద్భుతంగా చిత్రించారు.
బుచ్చిబాబు కధలు : మనుషుల అంతరంగ పరిశీలన, ప్రకృతి సౌందర్యాన్వేషణ, స్త్రీ మనస్తత్వ చిత్రణ ప్రధానంగా సాగే కధలలో కొన్ని ఎల్లోరాలో ఏకాంతసేవ, నిరంతర త్రయం, బీ, నన్ను గురించి కధ రాయవూ?, దేశం ,నాకిచ్చిన సందేశం, నేను మీరు మాఘం, కాగితం ముక్కలు - గాజు పెంకులు, పొగలేని నిప్పు ..... ఇవన్నీ మంచి కధలే. ఇక బుచ్చిబాబు గారి సాహిత్యవ్యాసాలు తప్పక చదవదగ్గవి.

త్రిపురనేని గోపీచంద్ - అసమర్ధుని జీవయాత్ర , భయపెట్టి ఆతర్వాత ప్రశాంతత నిచ్చిన మరొక నవల. పోష్టు చెయ్యని ఉత్తరాలు - గోపీచంద్ అందించిన మరొక మంచి పుస్తకం. ఆధ్యాత్మిక వాద - భౌతిక వాద సమన్వయం అని ఉంది. కానీ కొత్త సిద్ధాంతం ప్రతిపాదించినట్లు నాకేమీ అనిపించలేదు. కానీ రెండు వాదాలను అంగీకరించే తర్కం కనిపిస్తుంది. సమాజంలోని అట్టడుగు వర్గాల, చెట్లు, పశువుల వైపు నుంచి ఆలోచించి రాసిన కధల సంపుటి మాకూఉన్నాయి స్వగతాలు మంచి పుస్తకం. గడియపడని తలుపులు, ప్రేమోపహతుల, శిధిలాలయం బాగానే ఉంటాయి. పండిత పరమేశ్వర శాస్త్రి వీలునామా శైలి పరంగా బాగుంటుంది కానీ, కొన్ని పాత్రలను మరింత చెడ్డగా చూపే ప్రయత్నం కనబడుతుంది. మమకారం, సంపెంగపువ్వు, తండ్రులూ-కొడుకులూ.. కధలు బాగా నచ్చాయి.

నవీన్ - అంపశయ్య , నాకు బాగా నచ్చిన, ప్రభావం చూపిన నవలల్లో ఇదొకటి. చైతన్య స్రవంతి శైలిలో సాగిన నవల. సాధారణంగా రచయిత ఒక పుస్తకం నచ్చితే మిగిలిన పుస్తకాలు కూడా చదవటం అలవాటు. ఎందుకనో నవీన్ గారి ఇతర నవలలు చదవటం కుదరలేదు. నవీన్ సాహిత్య వ్యాసాలు చదివా. చదివిన పుస్తకాల గురించి, ఇతర ప్రముఖ రచయితలను తెలుసుకోవటంలో ఇవి ఉపయోగ పడ్డాయి.

వడ్డెర చండీదాస్ - అనుక్షణికం, నాకు బాగా నచ్చిన మరొక మంచి పుస్తకం.సామాజిక, ఆర్ధిక, రాజకీయ, తాత్విక అంశాలను స్పృశిస్తూ విశ్వవిద్యాలయంలో చదువుకున్న విద్యార్ధుల సంఘర్షణను కళ్ళకు కట్టినట్లు చూపించారు. ఈయనదే మరొక నవల హిమజ్వాల. రచనాశైలి పరంగా, పాత్రల చిత్రణ పరంగా ఇది కూడా మంచి రచనే. చండీదాస్ గారు వారి మిత్రుడు రఘు గారికి రాసిన ఉత్తరాల సంకలనం  హిమోహసదనం నుంచి ప్రేమతో ..... వడ్డెర చండీదాస్ పుస్తకం ద్వారా అచ్చయ్యాయి. బాహ్య ప్రపంచానికి దూరంగా జీవించిన  ఆయన గురించి తెలుసుకోవాలనుకుంటే ఇది చదవటం మంచి అనుభూతి.

ఆర్.యస్.సుదర్శనం గారి - మళ్ళీ వసంతం, సంసార వృక్షం, అసురసంధ్య . ఆయనకు నవలా రచయితగా అంత పేరు ఎందుకు రాలేదో అర్ధం కాలేదు. అసురసంధ్య అంతగా అర్ధం కాలేదు. మళ్ళీ వసంతం, సంసార వృక్షం మంచి నవలలు గానే తోచాయి. ఈయన సాహిత్యంలో దృక్పధాలు  లో కొన్ని వ్యాసాలు చదివా. విమర్శకులలో ఈయన ఎందుకు గొప్పవారో ఖచ్చితంగా తెలుస్తుంది.

రవీంద్రనాధ్ ఠాగూర్ - గోరా. బాగా నచ్చిన మరొక పుస్తకం. మతంకంటే, జాతీయతాభావం గొప్పదని తెలియజేప్పే నవల. ఇంతేనా అనిపించవచ్చు గానీ, ఇందులోని పాత్రలు , ఆ పాత్రల మధ్య సంభాషణలు - చర్చలు అద్భుతంగా సాగుతాయి. ఈయన రాసిన మరొక నవల చోఖేర్ బాలి. అటూ ఇటూ ఊగిసలాడే మనస్తత్వాలను బాగా చూపించిన నవల.

చలం - మైదానం. సమాజంలో ద్వంద్వ ప్రవృత్తిని నిరసిస్తూ రాసిన పుస్తకంగా అర్ధం చేసుకోవచ్చు గానీ, సగం నుంచి గాడి తప్పిందని అనిపిస్తుంది. కానీ ఈ నవల వలన అనేక వాదోపవాదాలు, చర్చలు జరిగిన మీదట మంచి జరిగిందనే చెప్పాలి. పాపం, విషాదం నచ్చాయి.

కాశీభట్ల వేణుగోపాల్ - నేనూ-చీకటి , తపన , తెరవని తలుపులు. నేను ఈయన రచనలను నచ్చాయని లేకపోతే నచ్చలేదనీ చెప్పలేను. వేణుగోపాల్ గారికే ప్రత్యేకమైన రచనాశైలి, ఉరుకులు - పరుగులు పెట్టే అక్షరాలు, నిగూఢార్ధాలతో వాక్య నిర్మాణం; అంత సులభంగా మాత్రం అర్ధం కావు. ఈ నవలలను, ముఖ్యంగా నేనూ-చీకటి కొంత అర్ధం చేసుకోవటానికి అంపశయ్య నవీన్ గారి వ్యాసం ఉపయోగపడింది. కొన్ని తెలుగు పుస్తకాలు చదివాక ఈ నవలలు కూడా ఎక్కువమంది చదవాలని నేను కోరుకుంటాను.

తెన్నేటి హేమలత - మోహనవంశీ, మిగిలిందేమిటి. మోహనవంశీ నవల నచ్చింది. మిగిలిందేమిటి? నవల పర్వాలేదు.
ఇవి కాకుండా చదివిన నవలలు కొమ్మూరి వేణుగోపాలరావు - వ్యక్తిత్వంలేని మనిషి, పి.శ్రీదేవి - కాలాతీత వ్యక్తులు, కేశవరెడ్డి - అతడు అడవిని జయించాడు, దాశరధి రంగాచార్య - చిల్లర దేవుళ్లు , ప్రేమ్ చంద్ - నిర్మల, ధనికొండ హనుమంతరావు - మగువ మనసు, శీలా వీర్రాజు - మైనా. ఇందులో నిరాశపరిచిన నవల మైనా. చిల్లర దేవుళ్లు నవల, సినిమా తరహాలో మంచి ముగింపునిచ్చినట్లుంది. అది మినహా నవల మొత్తం చాలా బాగుంటుంది.

బుచ్చిబాబు, గోపీచంద్ కాకుండా ఇతర రచయితల కధలు కేవలం 2-3 చదివినవే. వారిలో నచ్చిన రచయితలు చాసో (చాగంటి సోమయాజులు), పాలగుమ్మి పద్మరాజు, కాశీభట్ల వేణుగోపాల్, మధురాంతకం రాజారాం, రావి శాస్త్రి, బీనాదేవి, కొడవటిగంటి కుటుంబరావు, శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి.
ఈ పుస్తకాలలో కొన్నైనా కేవలం ఒకసారి చదివి వదిలేసేవి కావని అనుకుంటాను.

తొమ్మిదవ తరగతి తెలుగు పుస్తకం

2010-02-17T14:21:00.001+05:30

నేను చదువుకున్న తెలుగు పుస్తకాలలో నాకు బాగా ఇష్టమైన తెలుగు పుస్తకం తొమ్మిదో తరగతిది. క్రికెట్ మతం పుచ్చుకొని అందులో కూరుకుపోయాక ఈ పుస్తకాన్ని పోగొట్టుకున్నట్లున్నాను.ప్రయత్నిస్తే ఇందులోని పాఠాలను ఆయా రచయితల రచనల ద్వారా పొందవచ్చు.కానీ ఎందుకో ఆ పుస్తకమే కావాలనిపిస్తుంది.ఈ పుస్తకాన్ని తిరిగి సంపాదించాలంటే ఎవరికైనా మార్గం తెలిస్తే దయచేసి చెప్పండి. ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమీ వారి దగ్గర పాత పుస్తకాలు ఉంటాయా ?

గుర్తులు :

పద్యభాగం :

రాజధర్మం : నన్నయ భట్టు :-

"..............వార్త యందు జగము వర్తిల్లు చున్నది"

"ఉత్తమ మధ్యమాధమ నియోగ్యత బుద్ధి నెరింగి వారినయ్యుత్తమ ...."

"సారపు ధర్మమున్ విమల సత్యము పాపము చేత బొంకుచే పారము పొందలేక చెడబారినదైన అవస్థ ......"

పార్వతీ తపస్సు : శ్రీనాధుడు

"ఎక్కడ లేరె వేల్పులు సమీప్సిత దాతలు ముద్దుకూన నీవెక్కడ ఘోర వీర తపమెక్కడ ...."

"భూధర రాజకన్య మణి భూషణముల్ దిగద్రావి ...."

అప్పగింతలు: తాళ్ళపాక తిమ్మక్క

ద్విపద కావ్యం -- శ్రీకృష్ణుడు, రుక్మిణీ దేవి అప్పగింతల సమయంలో సుభద్రతో సంభాషించే సందర్భం.

ఇందీవరాక్షుని వృత్తాంతం : అల్లసాని పెద్దన

పెద్దన వలె కృతి సెప్పిన పెద్దనవలె

"కలడుల్లోక యశఃపురంధ్రి జగతిన్ గంధర్వ వంశంబునన్ ...."

"కంటే బ్రాహ్మణుడెన్ని కారులరచెన్ గర్వించి వీరెల్ల నాకంటె పాత్రులె విద్య కెట్లు ....."

అనినం గన్నులు జేవురింప నధరంబల్లాడ వేల్లత్పునః
పున రుద్యద్భృకుటీ భుజంగ యుగళీ పూత్కార ఘోరా నిలం
బన నూర్పుల్ నిగుడన్ లలాట ఫలకంబందంద ఘర్మాంబువుల్
చినుకుం గంతు దిద్రుక్షు రూక్ష నయన క్ష్వేళా కరాళ ధ్వనిన్

"జటిల్లుండు కిటకిటం పండ్లుగొరికి హుమ్మని కటమ్ములదర ముకుపుటమ్ములు నటింప ...."

భాస్కరా : మారవికవి

"చదువది యెంత గల్గిన రసజ్ఞత ఇంచుక చాలకున్న....."

"ఉరు గుణవంతుండు తనకొండపకారం సేయునప్పుడుం ..."

"ఒక్కడె చాలు నిశ్చల బలోన్నతుడెంతటి కార్యమైన ......."

ధర్మరాజు : చేమకూర వేంకటకవి

"ఆ పురమేలు మేలు బళి యంచు ప్రజలు జయవెట్టుచుండ...."

"అవలబోయిన వెన్క టాడుటెన్నడునూ లేదు

మొగము ముందరనంట మొదలె లేదు......"
"దేవ బ్రాహ్మణ భక్తి ప్రోవు ప్రియ వక్తృత్వంబు కాణాచి ...."

శివాజీ సౌశీల్యం : కరుణశ్రీ

" ఏమీ ఒక రాణీ వాసమున్ పుణ్యావాసమున్ తెచ్చినావా ? ...."

పోతన జిజ్ఞాస : వానమామలై వరదాచార్యులు

"ఇవ్విధి దివ్విటీల్వెలుంగునేమని బాలుడు పృచ్ఛసేయగా ...."

పెన్నేటి పాట : విద్వాన్ విశ్వం

"అదే పెన్న అదే పెన్న

నిదానించి నడు

విదారించు నెదన్

ఒట్టి ఎడారి తమ్ముడూ ......"

గద్యభాగం :

నీలగిరి : కోలా శేషాచల కవి

గ్రాంధిక భాషలో సాగినా గానీ నీలగిరి ప్రకృతి వర్ణన- చెట్లు, పండ్లు, మంచు గురించి అద్భుతంగా కళ్ళముందున్నట్లు ఉంటుంది.

స్వభాష : పానుగంటి లక్ష్మీ నరసింహా రావు

ఒక సభలో తెలుగు వచ్చి కూడా నిర్లక్ష్యంగా చూసేవారిపై , తెలుగు లో మాట్లాడటాన్ని చిన్నతనంగా భావించే వారిపై జంఘాల శాస్త్రి వ్యంగ్యాస్త్రం.

"మృదు మందార బిందు స్యందన మగు మన భాషయే ! కమ్రతకు కమ్రత, కఠినతకు కఠినత , బిగి బిగి , జోరునకు జోరు , ఎదురెక్కునకెదురెక్కు, అన్ని హొయలు , అన్ని వయ్యారములు , అన్ని తళుకులు అన్ని బెళుకులు , అన్ని ఒద్దికలు గల భాషయే వచనమునకు , వ్యాసమునకు, పాడుటకు సంపూర్ణార్హతగల మాతృభాషయే !"

ముష్టివాడు నిన్ను "బాయ్ ఇంట్లో ఉన్న పాట్లో రైస్ ఏమైనా ఉన్నదేమో కైండ్లీ గెటిట్ హియర్" అనినచో ముష్టి వేయుదువా మూతిమీద ఈడ్చి ఒక్కటి వేయుదువా! ?

సోమనాద్రి : సురవరం ప్రతాపరెడ్డి

సోమనాద్రి శౌర్యమును గురించి , అతని మేలుజాతి గుర్రం గురించి.

లోకమాన్యుడు : ముట్నూరి కృష్ణారావు

బాలగంగాధర తిలక్ గొప్పదనాన్ని గురించి.

శకున పరిగణనము : వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి

సంస్కృతి - ఖండవల్లి లక్ష్మీరంజనం, బాలేందుశేఖరం

చాటువులు - శ్రీనాధుడు ఎండాకాలంలో పల్నాటి ప్రాంతంలో పర్యటిస్తూ తాగటానికి నీళ్ళు దొరక్క చెప్పిన పద్యమట

సిరిగల వానికి జెల్లును
దరుణుల పదియారు వేల దగ బెండ్లాడన్
దిరిపెమున కిద్ద రాండ్రా
పరమేశా గంగ విడుము పార్వతి చాలున్

చిలకమర్తి వారు చెప్పిన మరో పద్యం

భరత ఖండంబు చక్కని పాడియావు
హిందువులు లేగదూడలై యేడ్చుచుండ
తెల్లవారను గడుసరి గొల్లవారు
పితుకుతున్నారు మూతులు బిగియగట్టి

కాశ్మీర యాత్ర : నాయని కృష్ణకుమారి

దాల్ సరస్సు అందాలు , బోటు షికారు, ఆపిల్ తోటలు, మంచు, తెల్లదనం, ఆహ్లాదకరమైన ప్రకృతి వర్ణనలు.

ఎవరు గొప్ప :
బాటసారి సూర్యుడి కి నమస్కరించటం - అసూయతో వాయువు - సూర్యుడికీ , వాయువుకీ , ఎవరుగొప్ప అనే విషయంలో మాటా - మాటా - అతని ఒంటిపై ఉన్న కంబళిని ఎవరు తొలగించగలరు అనేదానిపై పందెం - గాలి బలంగా వీచినపుడు బాటసారి మరింత గత్తిగా కంబళి ని ఒంటికి చుట్టుకోవటం - సూర్యుడు తీక్షణమైన ఎండను ప్రసరింపజేసినపుడు బాటసారి ఉక్కబోతతో కంబళిని ఒంటిమీద నుంచి తీసివేయటం - సూర్యుడి గెలుపు

చిన్ననాటి తెలుగు పద్యాలు

2010-02-17T10:47:00.004+05:30

నాకు పద్య సాహిత్యం కంటే వచనం పైనే మక్కువ ఎక్కువ. దీనికి మినహాయింపు వేమన పద్యాలు, ఇంకా చిన్నప్పుడు చదువుకున్న పద్యాలు. 8,9 తరగతులలో కంఠస్థం చేసిన పద్యాలు మాత్రం కొన్ని గుర్తున్నాయి. ఆ పద్యాలను, ఛందస్సును మర్చిపోకుండా గుర్తుంచుకొనే ప్రయత్నం ఇది.

కొండగుర్తు యమాతారాజభానసలగం.

8వ తరగతి

శ్రీకాళహస్తీశ్వరా

అంతా మిధ్య తలంచి చూసిన నరుండట్లౌటెరింగిన్ సదా
కాంతల్పుత్రులు అర్ధమున్ తనువు నిక్కంబంచు మోహార్ణవ
భ్రాంతింజెంది చరించు గాని పరమార్ధంబైన నీయందు తాన్
చింతాకంతయు చింత నిల్పడుగదా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా !

ఏ వేదంబు పఠించె లూత భుజగంబేశాస్త్రముల్సూచె తా
నే విద్యాభ్యసనంబొనర్చె కరి చెంచే మంతమూహించె బో
ధావిర్భావ నిదానముల్ చదువులయ్యా కావు నీ పాద సం
సేవాసక్తియె కాక జంతుతతికిన్ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా !

రాజుల్మత్తులు వారిసేవ నరకప్రాయంబు వారిచ్చు నం
భోజాక్షీ చతురంతయాన తురగీ భూషాదులాత్మ వ్యధా
బీజంబుల్ తదపేక్ష చాలు పరితృప్తింబొందితిన్ జ్ఞానల
క్ష్మీ జాగ్రత్పరిణామమిమ్ము దయతో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా

నిన్నున్నమ్మిన రీతి నమ్మనొరులన్ నీకన్న నాకెన్న లే
రన్నల్దమ్ములు తల్లిదండ్రులు గురుండాపత్సహాయుండు నా
యన్నా ఎన్నడు నన్ను సంసృతి విషాదాంబోధి దాటించి అ
చ్చిన్నానంద సుఖాబ్ధి తేల్చొదె కదె శ్రీకాళహస్తీశ్వరా !

9వ తరగతి

రాజధర్మం
సారపు ధర్మమున్ విమల సత్యము పాపము చేత బొంకుచే
పారము పొందలేక చెడబారినదైన అవస్థ, దక్షులె
వ్వారలుపేక్ష సేతురది వారల చేటగుగాని ధర్మని
స్థారకమయ్యు సత్యశుభదాయకమయ్యును, దైవముండెడిన్

పార్వతీ తపస్సు :

ఎక్కడలేరె వేల్పులు సమీప్సిత దాతలు ముద్దుకూన నీ
వెక్కడ ఘోరవీర తపమెక్కడ యీ పటు సాహసిక్యముల్
తక్కు శిరీషపుష్ప మవధాన పత్వమునన్ మధువ్రతం
బెక్కిన నోర్చునో విహగమెక్కిన నోర్చునొ నిశ్చయింపుమా.

భూధర రాజకన్య మణిభూషణముల్ దిగద్రావి ఈశ్వరా
రాధన కేళి కౌతుక పరాయణయై భరియించె పాండుర
క్షా ధృతి పూర్వకంబుగ ప్రగాఢ పయోధరమండలీ సము
త్సేద విశీర్ణ సంహతుల నేలు మహీరుహ వల్కలంబులన్

ఇందీవరాక్షుని వృత్తాంతం :
కలడుల్లోక యశఃపురంధ్రి జగతిన్ గంధర్వ వంశంబునన్
నలనాభాహ్వయుడేన్ తదీయ తనయుండన్ బ్రహ్మమిత్రుండు శి
ష్యులకుం కంటను వత్తింబెట్టుకొని ఆయుర్వేదమోరంత ప్రొ
ద్దుల జెప్పన్ వినుచుండి మానసమునందుం దజ్జి ఘృక్షారతిన్

కంటే! బ్రాహ్మణుడెన్ని కారులరచెన్ గర్వించి వీరెల్ల నా
కంటె పాత్రులె విద్యకెట్లు? ఇది నే గైకొందునంచున్ మదిన్
గెంటెంపుంజల ముప్పతిల్ల కపటాంతేవాసినై శాంబరిన్
గొంటుంజందము మీర శిష్యులగెడం కూర్చిండి చర్చారతిన్

జటిలుండు కిటకిటం పండ్లు గొరకి హుమ్మని కటమ్ములదుర ముకుపుటమ్ములు నటింప
కటకటా! కుటిలాత్మా! యట మటమ్మున విద్య గొనుటయుంగాక గుటగుటలు గురువుతోనా
యని కటకటంబడి కకపాలలోని బూదికేలంగొని యాసురియగు మాయ మాయెడం
ప్రయోగించి వంచించి యుపహసించితివి గావున నసురవై పిశితంబును నసృఘ్రసంబును
నశనంబులుగా మెసవి వసుధ వశియింపమని బసుమంబు జల్ల గుండె జల్లుమని కల్లువడి
మునితల్లజు పదపల్లవంబులం ద్రెళ్ళి ఇట్లంటి

భాస్కరా :
చదువది యెంత గల్గిన రసజ్ఞత ఇంచుక చాలకున్న నా
చదువు నిరర్ధకంబు గుణసంయుతులెవ్వరు మెచ్చరెచ్చటం
బదనుగ మంచి కూర నలపాకము చేసిననైన నందు నిం
పొదవెడు నుప్పు లేక రుచిపుట్టగ నేర్చునటయ్య భాస్కరా

ఉరు గుణవంతుడొండు తనకొండపకారము సేయునప్పుడుం

పరహితమే యొనర్చు నొక పట్టునైనను కీడు సేయగా

నెరుగడు నిక్కమే కద యదెట్లన కవ్వము బట్టి యెంతయున్

తరువగ జొచ్చినం పెరుగు తాలిమి నీయదె వెన్న భాస్కరా

ఒక్కడె చాలు నిశ్చల బలోన్నతుడెంతటి కార్యమైన దా
చక్కనొనర్ప కౌరవులసంఖ్యులు బట్టిన ధేనుకోటులం
జిక్కకనీక తత్ప్రబలసేన ననేక శిలీముఖంబులన్
మొక్కవొడంగ జేసి తుదముట్టడె యొక్క కిరీటి భాస్కరా

బలయుతుడైన వేళ నిజబంధుడు తోడ్పడు గాని యాతడే

బలము తొలంగెనేని తనపాలిట శత్రువదెట్లు పూరుణుడై

జ్వలనుడు కాన గాల్చుతరి సఖ్యముజూపును వాయుదేవుడా

బలియుడు సూక్ష్మదీపమగు పట్టున నార్పడె గాలి భాస్కరా

ధర్మరాజు :
దేవ బ్రాహ్మణ భక్తి ప్రోవు ప్రియవక్తృత్వంబు కాణాచి వి
ద్యా వైదుష్యము దిక్కు ధర్మమునకుం తార్కాణ మర్యా
దకున్ ఠావౌచిత్యము జీవగర్ర హితశిష్ట వ్రాతసంతోషణ
శ్రీ వజ్రాంగి యజాతశత్రుడు మహీభృన్మాత్రుడే చూడగన్

చాటువులు :
సిరిగల వానికి జెల్లును
తరుణుల పదియారు వేల తగ పెండ్లాడన్
తిరిపెమున కిద్దరాండ్రా
పరమేశా! గంగ విడుము పార్వతి చాలున్

భరతఖండంబు చక్కని పాడియావు
హిందువులు లేగదూడలై యేడ్చుచుండ
తెల్లవారను గడుసరి గొల్లవారు
పితుకుతున్నారు మూతులు బిగియగట్టి

హిమోహసదనం నుంచి ప్రేమతో .... వడ్డెర చండీదాస్

2009-12-29T11:59:00.007+05:30

హిమజ్వాల, అనుక్షణికం నవలలు చదివాక చండీదాస్ గారికి నేను అభిమానినయ్యాను. ముఖ్యంగా అనుక్షణికం లో ఏ ఇతర నవలలోనూ లేనన్ని పాత్రలు. అద్భుతమైన రచనాశైలి.కేవలం పాత్రలే కనిపించి, రచయిత కనిపించకపోవటం. ఇవన్నీ. ఈ నవలలు కొంత మందికి అసలు నచ్చక పోవచ్చు. కొంత మందికి విపరీతంగా నచ్చవచ్చు. నచ్చినా నచ్చక పోయినా ఈ రచయిత ఏం చెప్పదల్చుకున్నారు అని కుతూహలం కలగటం సహజం. పాఠకుడు తనకు తానే పాత్రల్లోని, నవలలోని అర్ధాన్ని వెదుక్కున్నా గానీ, రచయిత ఉద్దేశం ఏమై ఉంటుందో తెలుసుకోవాలనీ, తను అనుకున్నది ఎంతవరకు కరెక్టో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తిని కలిగిస్తుంది. ఆ ఆసక్తితోనే హైదరాబాదు పుస్తక ప్రదర్శనశాలలో ఈ పుస్తకం కనిపించగానే కొనేశాను.

హిమోహసదనం నుంచి ప్రేమతో ...... వడ్డెర చండీదాస్ - చండీదాస్ గారు తన మిత్రుడు అడ్లూరు రఘురామరాజు గారికి రాసిన ఉత్తరాలు. బాహ్య ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా మౌనించిన తమ అభిమాన రచయిత గురించి తెలుసుకొనే ఉత్తరాలు. ఈ ఉత్తరాలలో వ్యక్తిగత విషయాల కంటే అభిప్రాయాలు, అభిరుచుల ప్రస్తావన ఎక్కువగా ఉంటుంది. రఘురామరాజు గారు "గీతాదేవి" గురించి తన అభిప్రాయం చెప్పినప్పటి నుంచి వారి పరిచయం మొదలైందంట. మొదట్లో తక్కువగా మాట్లాడుకున్నా రానురానూ చాలా సేపు మాట్లాడుకొనేవారంట. ఎక్కువగా హిమజ్వాల, అనుక్షణికం, "డిజైర్ అండ్ లిబరేషన్" గురించి మరియు ఇతర సాహిత్య సంబంధిత విషయాల గురించి మాట్లాడుకొనే వారంట. ఇదే విషయం ఉత్తరాలు చదువుతున్నపుడు తెలుస్తుంది. చండీదాస్ గారు రాసిన మొదట్లో కేవలం నాలుగైదు లైన్లలోనే జవాబు ఉండేది. అభిరుచుల, వ్యక్తిగత విషయాల ప్రస్తావన ఉండదు. కానీ చివరకి వచ్చేటప్పటికి ఎక్కువగా అభిరుచుల ప్రస్తావనే ఉంటుంది. ఎక్కువగా సంగీతానికి సంబందించిన విషయాలపైనే రాసేవారు. గాయత్రి గారి వీణా ప్రావీణ్యత గురించి ఎక్కువగా చెబుతారు. ఆయన రోజులో ఎక్కువ భాగం సంగీతం, సినిమా పాటలు వింటూనే ఉండేవారంట. తెలుగు భాష చాలా తీయని భాష అనీ, "చిత్ర" గొంతు మిగతా భాషల్లో పాడినా తెలుగులో పాడినపుడు మరింత తీయగా ఉంటుందనీ, సినిమాలలో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, సావిత్రి నటించిన దేవదాసు చిత్రం చాలా ఇష్టమనీ, షారూఖ్ ఖాన్ దేవదాసు పై విమర్శ,తెలుగు తర్వాత భారతావని అంటే ఇష్టమనీ, అన్వేషణ సినిమాలో "కీరవాణి ..." పాటలో భానుప్రియ సౌందర్యం అద్బుతం అనీ, పాకిస్తాన్ పై ఇండియా క్రికెట్లో గెలిస్తే తనకానందమనీ, క్రికెట్టే కాదు ఏ విషయంలో పై చేయైనా తనకు చాలా సంతోషమనీ, తిరుపతి లో ఎండాకాలాన్ని భరించటం కష్టమనీ, "మహాప్రస్థానం" కి చలం గారు రాసిన యోగ్యతా పత్రం నోటికొచ్చనీ, అనుక్షణికంలోని ఎకనమిక్స్ పుస్తకాలు తప్పించి అన్నీ చదివినవనీ, "బుచ్చిబాబువి అన్నీ చదవలేదు. చలంవి అన్నీ చదవలేదు. కొడవటిగంటి ని చదవలేదు. రాచకొండ అల్పజీవి ఒక్కటే చదివాను. ఉన్నవ మాలపల్లి చదివాను, గోపీచంద్ అసమర్ధుని జీవయాత్ర చదివాను. విశ్వనాధను చదవలేదు.గ్రాంధికం చదవలేదసలు.నేను తెలుగు రచయితల్లో చదివినవి తక్కువ.ఇంగ్లీషు రచయితలు మరీ తక్కువ. నేను చదివిందీ రాసిందీ తక్కువ " అంటారు.

ఆయన రాసిన రెండువేల పేజీల సాహిత్యం కేవలం Desire and Liberation కి ఫుట్ నోట్స్ మాత్రమేనట. యాభై పేజీల ఈ పుస్తకం చాలా మందికి అర్ధం కాదనీ, కనీసం మూడు వందల పేజీల వివరణ కావాలని రఘు గారు రాస్తున్నారట. "స్వప్నరాగలీన" గురించి రఘు గారు చెప్పినపుడు చండీదాస్ గారు ఒక అరగంట సేపు గంభీరంగా మారిపోయి, కళ్ళవెంట నీళ్ళు పెట్టుకొని, చదివేవాళ్ళ నుంచి ఆశించినది అదే అని చెప్పారట. నిజానికి రఘు గారు "గీతాదేవి" గురించి చెప్పిన అభిప్రాయం చాలా మందికి తట్టేదే. కానీ "స్వప్నరాగలీన" విషయంలో ఆశ్చర్యపోతారు. ఒకసారి రఘుగారు "ఇంకా రాయవచ్చుకదా!" అని అడిగినప్పుడు సంభాషణని మార్చారట. మళ్ళీ అదే విషయాన్ని అడిగినపుడు చండీదాస్ గారిని చూసినపుడు భయమేసిందని రఘు చెబుతారు.

ఈ పుస్తకం చదివేటప్పుడు ఉత్తరాలలోని తేదీలను చూసినపుడు ఆ సంవత్సరం లో నేను ఏం చేస్తూ ఉండుంటానా? అనుకుంటూ జ్ఞాపకాల వైపుకి వెళ్ళేవాడిని. ఎందుకంటే ఆయన చనిపోయేనాటికి కనీసం ఆయన పేరు కూడా వినలేదు. కాలేజీ చదువు అయిపోయాక గానీ ఆ పేరు తెలవలేదు. చండీదాస్ గారి ఉత్తరాలే కాకుండా రఘు గారి ఉత్తరాలు కూడా లభ్యమైతే బాగుండేది కదా అనిపిస్తుంది. అప్పుడు ఆ ఉత్తరాలలో హిమజ్వాల, అనుక్షణికం నవలల గురించి ఏం రాశారా! అని తెలుసుకొనే వీలుండేది కదా అనిపించేది.

పుస్తకం వెల : 60 రూపాయలు

ప్రచురణ సంస్థ : ఎమెస్కో

వ్యక్తి - సమాజం

2009-11-26T11:30:00.001+05:30

వ్యక్తి స్వేచ్ఛను మన్నించని సమాజం చెదపురుగు
సమాజ ఆవశ్యకతను గుర్తించని వ్యక్తి చీడపురుగు

-- వడ్డెర చండీదాస్

తెలుగు మాట్లాడకూడదంట - సిగ్గు సిగ్గు

2009-10-27T14:43:00.006+05:30

            "ఆంగ్ల మాధ్యమ(ఇంగ్లీష్ మీడియం) పాఠశాలలో  తెలుగు మాట్లాడితే  జరిమానా" అని విన్న మాటలు నిజమేనని ఈ రోజు   పేపర్లో చూశాక నమ్మక ఏం చేసేది ? నమ్మి మాత్రం చేయగలిగిందేమి మిగిలింది; చుట్టూ ఉన్న పది మంది ముందు, ఏమీ తెలియని ఈ బ్లాగుతో నా బాధను చెప్పుకోవటం తప్ప.

           ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని తల్లిదండ్రులారా, ఈ పర భాషా వ్యామోహాన్ని ఎప్పుడు వీడతారు! ఇంగ్లీష్ లో చదివితేనే భవిష్యత్తు బాగుంటుందనే అపోహను ఎప్పుడు వదిలేస్తారు ! !

          ఆంధ్రదేశం లో పుట్టి, తెలుగు మాట్లాడటమే రాని వారు కొందరు, మాట్లాడటం వచ్చి వ్రాయటం-చదవటం రాని వారు కొందరు, అన్నీ వచ్చి నిర్లక్ష్యంగా చూసేవారు కొందరు. సిగ్గు సిగ్గు.

http://eenadu.net/panelhtml.asp?qrystr=htm/panel14.htm

తెలుగు ప్రముఖులు - చమత్కార భాషణలు

2009-10-15T00:15:00.005+05:30

శిరా కదంబం బ్లాగులో శ్రీశ్రీ శ్లేషలు టపా చూశాక, కొన్ని నెలల క్రితం అంతర్జాలం నుండి డౌన్లోడ్ చేసి పెట్టుకున్న 'తెలుగు ప్రముఖులు - చమత్కార భాషణలు' పుస్తకం గుర్తుకు వచ్చింది. ఈ పుస్తక రచయిత్రి మృణాళిని గారు.

ఇందులో పాత తరం రచయితలు/కవులైన గురజాడ అప్పారావు, మునిమాణిక్యం నరసింహారావు,

కట్టమంచి రామలింగారెడ్డి , భమిడిపాటి కామేశ్వరరావు ,విశ్వనాధ సత్యనారాయణ,శ్రీశ్రీ,కృష్ణ శాస్త్రి ,చలం .. మొదలైన ప్రముఖుల ఛలోక్తులు ఉన్నాయి.

ఖాళీ సమయంలో ఇవి చదువుకొని హాయిగా నవ్వుకోవచ్చు.

ఈ పుస్తకం యొక్క లంకె ఇక్కడ.

ఇందులో అందరి ఛలోక్తులు బాగున్నాయి. శ్రీశ్రీ గారి ఛలోక్తులు మరింత బావున్నాయనిపించింది.

టైపు చేసే బాధ తప్పుతుందని ఇమేజ్ గా మార్చి ఇక్కడ అతికించాను.

ఆరాధన

2009-09-16T12:02:00.009+05:30

' ఆరాధన ' - ఈ మాట గుర్తుకు రాగానే నాకు అనేక రకాల భావోద్వేగాలు కలుగుతుంటాయి. అనిర్వచనీయమైన సంతోషం, కోపం, అసహ్యం, భయం ఇలాంటివి. అసలు మనుషులకి ఆరాధన ఎలా కలుగుతుంది? ఎందుకు కలుగుతుంది? తమలో లేని లక్షణాలను వేరే వాళ్ళలో చూసుకొని ఆనందపడుతున్నారా? తమలాగే పక్కవారు కూడా ఆలోచిస్తున్నారని ఆరాధిస్తున్నారా? అసలు ఆరాధన కి ద్వేషానికి సంబంధం ఉందా? ఆరాధన, అభిమానం వలనే మనుషులు అనిపించుకుంటున్నారా? అవి లేని వాళ్ళు యంత్రాలా? మెటీరియలిస్టులా ? ఏంటో! అన్నీ ప్రశ్నలే. జవాబులు మాత్రం లేవు.

అసలు సినిమా తారలను, క్రీడాకారులను, రాజకీయ నాయకులను విపరీతంగా అభిమానించటం, ఆరాధించటం ఎందుకు? మన ఉపచేతన(సబ్ కాన్షియస్) మనస్థితిలో మనల్ని వాళ్ళలో చూసుకుంటున్నామేమో!!. అయితే ఈ అభిమానం, ఆరాధన ఎంత వరకు ఉండాలనే విషయం ఎప్పుడూ కలవర పరుస్తూ ఉంటుంది. ఒకళ్ళను అభిమానించొచ్చుగా, వారిపై అభిమానంతో వేరే వాళ్ళను ద్వేషించటం ఎందుకు? ( "ఒరేయ్! నువ్వు ఎన్ని సార్లు సినిమా హీరోల గురించి, క్రీడాకారుల గురించి మీ ఊర్లో, కాలేజీలో వాదన పెట్టుకోలేదు? " - లోపలి నుంచి ఎవరో అరుస్తున్నారు.)
ఒకరిపై విపరీతమైన ఆరాధన వలనే వేరే వాళ్ళను అకారణంగా ద్వేషిస్తున్నారేమో. ఎక్కువగా అభిమానించటమంటే మన వ్యక్తిత్వాన్ని కోల్పోతున్నట్లే. మనకంటూ సొంత అభిప్రాయాలు, ఆలోచనలు రూపొందేవరకు వేరే వాళ్ళను స్పూర్తిగా తీసుకోవటంలో తప్పులేదు. కానీ అంతటితోనే ఆగిపోతే మన ఆలోచనలంటూ ఎక్కడున్నాయి? పరాయి ఆలోచనలతో మనం బ్రతుకుతున్నామా!!

కొన్ని సార్లు ఈ అభిమానం వారిపై ఒత్తిడిని పెంచుతుంది. ఒక ఊర్లో ఎవరైనా ఒక బాగా చదువుతున్నాడంటే ఊర్లో వాళ్ళు అతన్ని అభిమానిస్తారు. అతనికి మంచి వాడు అనే ముద్ర వేసి అతని చుట్టూ కొన్ని పరిమితులు గీస్తారు. ఈ అబ్బాయి ఇక ఇలాగే ఉండాలి. ఇలా ఉంటేనే 'మంచి ' అని సమాజం చెబుతుంది. ఇక అతను కూడా ఆ 'మంచితనానికి ' అలవాటు పడో, సమాజానికి భయపడో వాళ్ళు చెప్పిన చట్రంలోనే ఉండిపోతాడు.
మనం వేరే వాళ్ళని అభిమానించేటప్పుడు అవతలి వారు కూడా మనల్ని అదేవిధంగా ప్రేమించాలని చూస్తుంటాం. వాళ్ళ ప్రమేయం లేకుండా విపరీతమైన అభిమానాన్ని పెంచేసుకొని, వారి నుండి అనుకున్నంత స్పందన లేకపోతే, ఇక ద్వేషం మొదలౌతుంది. - అకారణ ద్వేషం.

ముఖ్యమంత్రి మరణాంతరం జరిగిన ఆత్మహత్యల్ని తలచుకుంటే బాధ, ఆశ్చర్యం, అసహ్యం వంటి భావాలు కలుగుతున్నాయి. ఒక వ్యక్తిపై ఇంతటి ఆరాధన సాధ్యమా!! అతను గొప్పవాడై ఉండవచ్చు. ఎవరైనా కానీ, గుండె ఆగిపోయేంత, ఆత్మహత్య చేసుకొనేంత ఆరాధనా? !!

మరి ఆరాధన ఎక్కడ పరిమళిస్తుంది? ముందు మనల్ని మనం గౌరవించుకొని- కులాన్ని బట్టి, ప్రాంతాన్ని బట్టి, ఇజాన్ని బట్టి కాక వ్యక్తిత్వాన్ని అరాధిస్తూ వారికి బానిస కాకుండా ఉండటమేనా? ఏమో !? . ఇదే సరైనదేమో !!. "అవును ఇదే సరైనది రా" - లోపలి నుండి ఎవరో అరుస్తున్నారు.

మాకూ ఉన్నాయి స్వగతాలు - త్రిపురనేని గోపీచంద్

2009-08-30T22:11:00.018+05:30

"మాకూ ఉన్నాయి స్వగతాలు" అని సమాజంలోని అట్టడుగు వర్గాలు , తోటి మానవుల చేత మనుషులు గా చూడబడని పీడిత వర్గాలు చెప్పుకొనే కధలు ఇవి . ఇందులో చెట్లు, పశువులు కూడా తమ గోడును వెళ్ళబుచ్చుకుంటాయి .

ఈ కధల రచయిత త్రిపురనేని గోపీచంద్ గారు.ఇందులో పనిపిల్ల, రిక్షావాడు, గోమాత, చెప్పులు కుట్టేవాడు, చిన్న కారు డ్రైవరు, తుమ్మచెట్లు, అనాధ బాలుడు, మర్రి చెట్టు.. మొత్తం తొమ్మిది కధలు ఉన్నాయి. అన్నీ ఉత్తమ కధలే. ముఖ్యంగా రిక్షావాడు, పనిపిల్ల, అనాధ బాలుడు, చెప్పులు కుట్టేవాడు, చిన్న కారు డ్రైవరు కధలు చాలా బాగుంటాయి.ఇందులో 'రిక్షావాడు ' కధ మా ఎనిమదవ తరగతిలో పాఠ్యాంశంగా ఉండేది. చిన్నప్పుడు చదువుకున్నందువల్లో ఏమో గానీ ఈ కధ నాకు చాలా ఇష్టం. ఈ ఒక్క కధ గురించి మాత్రం వ్రాస్తాను.

ఒక రిక్షావాడు రోడ్డుమీద ఎగిరి గంతెయ్యటంతో కధ (అతని స్వగతం) ప్రారంభమౌతుంది. వీళ్ళ ఊళ్ళో వర్షాలు సరిగా పడకుండా ఉండటం వలన, వ్యవసాయం చేయటం వలన పెద్ద ఉపయోగం ఉండదనుకొని పట్నం వెళ్ళి ఏదైనా పని చేసి తన వాళ్ళను పోషించాలనుకుంటాడు. అలా ఒకరోజు పట్నానికి వస్తాడు. ఇతనికి అదంతా ఒక కొత్త ప్రపంచం అన్నట్లు ఉండేది. ఏ పని చేయాలో పాలుఫోక ఉన్న సమయంలో తనని యెరిగున్నాయన రిక్షా లాగమని చెప్తే , ఆ పని చేస్తూ ఉంటాడు. ఒకాయాన మాత్రం రోజూ ఇతని రిక్షానే ఎక్కుతుండటంతో ఆయనికి తన మీద జాలి అనుకోనేవాడు. రిక్షా ఎక్కినందుకు గాను, రిక్షావాడికి ఇచ్చేది రెండు అణాలు. కానీ అందుకు నాలుగణాలు తీసుకుంటారని తెలుసుకుంటాడు.ఆ విషయం తెలిసి రిక్షావాడు అతనిని చూసి నవ్వుకొనేవాడు. ఒకరోజు ఆయన స్నేహితుడిని కూడా రిక్షాలో ఎక్కిస్తాడు. వాళ్ళు మాట్లాడుకొనే మాటలు పరులు ఏమాత్రం వినకూడనివి. వీళ్ళు తనని ఒక 'మనిషి ' గా చూడటం లేదు అనుకుంటాడు. వాళ్ళు "కదలవేరా..." అన్నపుడు ఇతనికి "ఛో ఛో అహ హై" (పశువులను అదిలించేటప్పుడు అనే మాట) అనిపించేది. "వీళ్ళకు నిదానంగా చెబితే అర్ధం కాదు ..." అన్నపుడు 'దీన్ని కోసుకు తినా' అనిపించేది. ఇలా ఆలోచిస్తూ రిక్షాని వదిలేస్తాడు. అది వెళ్ళి, ఒక స్తంభానికి గుద్దుకోని అందులో ఉన్న వాళ్ళకు దెబ్బలు తగులుతాయి. అంతలో రోడ్డు మీద అతనికి తెలిసినాయన "మన ఊర్లో వర్షాలు పడ్డాయంట " అంటాడు. ఆ సంతోషంతోనే ఎగిరి గంతేస్తాడు.

ఇందులో గోపీచంద్ గారి శైలి సరళంగా, సూటిగా ఉంటుంది. చదివింపచేస్తుంది.
గోపీచంద్ గారి కధలు, నవలలు పాఠకులను ఆలోచింపచేసేవి . ఆయనవి 'మమకారం ', 'సంపెంగపువ్వు ' కధలు చదివాను. అవి రెండూ మంచి కధలు. ఇక 'అసమర్ధుని జీవయాత్ర ' తెలుగులో ఉన్న ఉత్తమ నవలలలో ఒకటి.

స్వభాష

2009-08-25T14:04:00.031+05:30

"మ్యావుమని కూయలేని పిల్లి యెచటనైననున్నదా? ఈత రాని కప్ప ఏ దేశమందైననుండునా ? పుట్టగానే క్యారుమనలేని బిడ్డ చచ్చినదనుటకేమైనా సందేహమా? ఆంధ్రదేశముననున్న పక్షులే ననవరత శ్రవణమున మాటలాడుచుండగా - అయ్యయ్యో మనుజుడే అంత మనుజుడే ఆంధ్ర మాతాపితలకు పుట్టినవాడే అధమాధమారు సంవత్సరముల ఈడువరకైన ఆంధ్రమున మాటలాడినవాడే - అతడాంగ్లేయ భాషనభ్యసించినంత మాత్రమున ఇప్పుడాంధ్రమున మాటలాడలేకుండునా!"

ఈ మాటలు నేను తొమ్మిదో తరగతిలో చదువుకున్న తెలుగు పుస్తకం లోనివి. పానుగంటి లక్ష్మీ నరసింహారావు గారి 'స్వభాష ' మాకు గద్య భాగంలో పాఠ్యాంశంగా ఉండేది. ఈ 'స్వభాష ' పాఠం సాక్షి వ్యాసాల సంపుటి లోనిది. మా తెలుగు మాష్టారు ఈ పాఠాన్ని పదీ పదిహేను రోజుల దాకా చెప్పినట్లు గుర్తు. నాకు తెలుగంటే బాగా ప్రేమ ఏర్పడటానికి కారణం, ఆయన ఈ పాఠాన్ని అంతలా మనసులో నాటుకొనేట్లు చెప్పటమే.

ఇందులో పానుగంటి వారు , తెలుగు భాష యొక్క గొప్పదనాన్ని, తెలుగు మాట్లాడటం వచ్చి కూడా నిర్లక్ష్యంగా చూసేవారిపై వ్యంగ్యంగా సున్నితమైన హాస్యంతో కూడిన విమర్శను ' జంఘాల శాస్త్రి ' తో పలికిస్తారు.

తెలుగులో బ్లాగులు ఉన్నాయని ఈ మధ్యనే తెలిసింది. నా ఆలోచనలను పంచుకోవటానికి ఇది సరైన వేదిక అని తోచింది. ఇక్కడ ఎంతో మంది తెలుగు మీద ప్రేమతోనే ఈ తెలుగు బ్లాగులను నడుపుతున్నారు. వారందరికీ అభినందనలు.
ఈ సందర్భంగా నాకు తెలుగు మీద ప్రేమను పెంపొందించిన 'స్వభాష ' వ్యాసాన్ని, బోధించిన మా తెలుగు మాష్టారు 'చక్రవర్తి' గారిని, 'సాక్షి' వ్యాసాలను వ్రాసిన పానుగంటి లక్ష్మీ నరసింహారావు గారిని స్మరించుకోవటం నా విధి.